Feed

SER

Posted on Novembro 19th, 2009 in Do meu anllar by cuartos

Estaba a piques de rematar

aquel día insignificante.

Era un día común

dunha terra calquera

nun ano indeterminado.

A todo isto,

eu son un humano xenérico.

Naquel instante insignificante,

naquel momento común,

indeterminado,

xenérico,

vino.

Alí estaba,

envolto pola áurea do atardecer.

Alí estaba,

rebosando experiencia e sabedoría.

-Eu son todo e non son nada,

(comezou a dicir),

eu son unha forza.

A forza que venceu o repouso total.

Eu son a causa.

O ser pode deixar de ser,

pode ser esquecido,

pero a forza vivirá por sempre.

A forza

é inmortal,

vive eternamente

nos efectos

que son consecuencia dela.

Mira, eu non son nada,

pero todo o que ves,

todo o que é,

poder ser porque houbo antes unha causa,

unha forza que puxo a maquinaria a funcionar.

E ti quen ves sendo? –preguntoume.

E eu, que non era nada,

decidín daquela

ser forza, ser causa.

CarballihoBAMA-crueceiro

Os comentarios están pechados.